Salma Sulama
Salma sulama, suyun herhangi bir basınçlı boru veya damlatıcı sistem kullanılmadan, kanallar veya karıklar aracılığıyla doğrudan tarla yüzeyine bırakılıp yerçekimi etkisiyle toprak üzerinde yayılmasına dayanan, tarımın en eski ve en yaygın sulama yöntemidir. Salma sulamada su kaynağı genellikle bir kanal, kuyu veya gölet olup, su tarlaya açılan kanallar veya karıklar aracılığıyla yönlendirilir.
Salma sulamanın başlıca uygulama biçimleri arasında tüm tarla yüzeyinin su altında bırakıldığı taşkın sulama ve bitki sıraları arasına açılan karıklara suyun verildiği karık sulama yer alır. Bu yöntem, düşük maliyetli bir altyapı gerektirmesi ve basit uygulanabilir olması nedeniyle özellikle küçük ölçekli işletmelerde ve geleneksel sulama altyapısına sahip bölgelerde yaygın olarak kullanılmaya devam etmektedir.
Salma sulamanın en önemli dezavantajı su kullanım etkinliğinin düşük olmasıdır; su, arazinin eğimi ve toprağın su tutma kapasitesine bağlı olarak eşit dağılmayabilir, bir kısmı derine sızarak bitki kökünün erişemeyeceği seviyeye ulaşabilir veya yüzeysel akışla tarladan uzaklaşabilir. Bu durum hem su israfına hem de taban suyu seviyesinin yükselmesi ve tuzlanma riskinin artmasına yol açabilir.
Salma sulama, düşük yatırım maliyeti nedeniyle halen geniş kullanım alanına sahip olsa da, su kaynaklarının kısıtlı hale geldiği bölgelerde, daha yüksek su kullanım etkinliği sunan damla ve yağmurlama sulama sistemlerine geçiş, sulama modernizasyonu çalışmalarının öncelikli hedeflerinden biridir.
