Entegre Mücadele

Entegre mücadele, bitkisel üretimde zararlı, hastalık etmeni ve yabancı otlarla mücadelede yalnızca kimyasal ilaçlara bağımlı kalmak yerine; kültürel önlemler, dayanıklı çeşit kullanımı, biyolojik mücadele, mekanik yöntemler ve gerektiğinde kimyasal mücadelenin bir arada, birbirini tamamlayacak şekilde ve ekonomik zarar eşiği dikkate alınarak uygulandığı bütüncül bir bitki koruma yaklaşımıdır.

Bu yaklaşımda önce tarlanın düzenli olarak izlenmesiyle zararlı veya hastalık populasyonunun hangi düzeyde olduğu belirlenir; müdahale, ancak zararın ekonomik açıdan kabul edilebilir eşiği aştığı durumlarda devreye girer. Böylece her tespit edilen zararlı veya hastalık belirtisinde otomatik olarak ilaçlama yapılması yerine, gerçekten müdahale gerektiren durumlar ayırt edilir. Ekim nöbeti, dayanıklı çeşit seçimi ve tarla hijyeni gibi kültürel önlemler, zararlı ve hastalık baskısını en baştan azaltmaya yöneliktir.

Kimyasal mücadeleye ihtiyaç duyulduğunda ise, doğal düşmanlara en az zarar veren, seçici ve gerekli minimum dozda ürünler tercih edilir. Bu sayede hem çevresel etki azaltılır hem de zararlıların ilaçlara karşı direnç geliştirmesi yavaşlatılır; kimyasalların sürekli ve yoğun kullanımı, zaman içinde etkisiz kalan dirençli populasyonların ortaya çıkmasına yol açabilir.

Entegre mücadele, hem üretim maliyetlerini düşürmeyi hem de gıda güvenilirliğini ve çevresel sürdürülebilirliği artırmayı hedefleyen, bilimsel izleme ve karar verme sürecine dayanan bir bitki koruma stratejisidir ve iyi tarım uygulamalarının önemli bir bileşenini oluşturur.