Biyolojik Mücadele

Biyolojik mücadele, bitkisel üretimde zarar yapan böcek, akar veya hastalık etmenlerinin, bunların doğada var olan doğal düşmanları kullanılarak, kimyasal ilaç kullanmadan veya kullanımını en aza indirerek kontrol altına alınması yöntemidir. Doğada zaten var olan avcı-av ve konak-parazit ilişkilerinden yararlanılarak zararlı populasyonunun ekonomik zarar eşiğinin altında tutulması amaçlanır.

Biyolojik mücadelede kullanılan başlıca ajanlar arasında zararlı böceklerin yumurta veya larvalarına yumurta bırakarak onları etkisiz hale getiren parazitoit böcekler, zararlıları doğrudan avlayan avcı böcekler ve bazı zararlı ve hastalık etmenlerine karşı etkili bakteri, mantar veya virüs kökenli biyopreparatlar sayılabilir. Bu ajanlar ya doğal populasyonlarının korunup desteklenmesi yoluyla ya da laboratuvarda üretilip belirli dönemlerde tarlaya salınması yoluyla kullanılır.

Biyolojik mücadelenin en önemli avantajı, kimyasal ilaçların aksine hedef dışı organizmalara zarar verme riskinin düşük olmasıdır; ayrıca zararlıların dirençli hale gelmesi riski kimyasal mücadeleye kıyasla çok daha azdır. Buna karşılık etkisinin kimyasal ilaçlar kadar hızlı ortaya çıkmaması ve uygulama koşullarının hassas biçimde yönetilmesi gerekliliği, biyolojik mücadelenin dikkatli planlama gerektiren yönleridir.

Biyolojik mücadele, özellikle sera üretiminde ve entegre mücadele programlarının bir parçası olarak, kimyasal kalıntısız veya düşük kalıntılı ürün talebinin arttığı pazarlarda giderek daha fazla tercih edilen bir bitki koruma yöntemi haline gelmiştir.